سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵
سبد خرید
علاقه مندی ها ( 0 )
 
سبد خرید
سبد خرید ( 0 )
 
صفحه اصلی
درباره رام گل
پیگیری سفارشات
اخبار و مقالات
نحوه ارسال
تماس با ما
فروش نهال فیجوا (فوجیوا)
فروش نهال فیجوا (فوجیوا)
برای میوه دهی فی جوا نیاز به کاشت یک جفت (دو ) نهال کنار هم می باشد.بلندای نهال حدود 1 تا 1.2 متر و از بهترین نژاد اصلاح شده می باشد.
نهال فی جوا (فوجیوا ) ( جفت نهال ) 34,000 تومان
نهال فی جوا (فوجیوا ) ( تک نهال ) 17,000 تومان

نامهای متداول:  فیجوا، فوجیا، گواوا آناناسی 

نام انگلیسی: Guavasteen, Pineapple Gauava

نام علمی: Feijoa Sellowinan

خانواده: موردیان (Myrtaceae)

گل:  گلبرگ های سفید رنگ با لبه های بنفش و پرچم های بلند به رنگ قرمز روشن با گرده های زرد رنگ

شکل گل: گل ها حدود 4 سانتیمتر بوده و دوجنسی می باشند. بصورت تکی یا خوشه ای ظاهر می شوند و شامل 4 تا 6 گلبرگ هستند.

میوه: سبز بوده و شکل آن بیضی است. میوه فیجوآ در پاییز می رسد. اندازه آن به اندازه یک گردو و در بزرگترین سایز به اندازه تخم مرغ می باشد. میوه ها شیرین، معطر، با طعم مخلوطی از آناناس و سیب و نعناع هستند. گوشت میوه آبدار است و حالت ژله ای دارد. عطر میوه ها به  خاطر ترکیب استرمتیل بنزونات آن است.

فصل برداشت میوه آن نیز از اواخر مهرماه و اوایل آبان ماه است.

اندازه: درختچه ای است که بین 1 تا 7 متر رشد میکند.

فصل گلدهی: اواخر اردیبهشت تا خرداد ماه

برگ: برگ ها چرمی و متقابل هستند و دمبرگ ها کوتاه و ضخیم هستند و رنگ سبز زیتونی تا خاکستری دارند

ساقه: از پوسته های به رنگ قهوه ای متمایل به سبز یا قهوه‌ای متمایل به قرمز پوشیده شده است و تقریبا زبر است.

توضیحات در مورد گیاه فیجوا:

فیجوآ از گروه گیاهان گلدهنده بوده و به خانواده مورد تعلق دارد. بومی ارتفاعات جنوب برزیل، مناطق شرقی پاراگوئه،  اوروگوئه، شمال آرژانتین و کلمبیا است. بطور گسترده در باغ ها جهت تولید میوه در زلاندنو، استرالیا و جمهوری آذربایجان کشت می شود. نباید آن را با گواوا اشتباه گرفت.

گلها دو جنسی، در حدود ۴ سانتی متر عرض به صورت تکی یا خوشه ای است. گلبرگها شیرین، ترد و خوشمزه  با طعم آب نبات که مصرف تازه خوری دارد. گرده افشانی به وسیله حشرات، خصوصاً زنبور عسل صورت می گیرد. البته پرندگان نیز نقش دارند. در صورتی که گرده افشانی با دست انجام گیرد موفقیت صد در صد است.

 

خاک مناسب فیجوا:

سیستم ریشه قوی است و تقریبا در هر نوع خاک زنده خواهد ماند، اما خاک های حاصلخیز سنگین با قابلیت حفظ رطوبت برای مدت طولانی ایده آل است. برای مثال خاک رس لوم. در خاکهای متنوعی رشد کرده و بهترین میوه ها از خاک هایی با زهکشی کافی برداشت می شوند. pH مطلوب این گونه گیاهی 5.5 تا 7 می باشد.

این درخت به خشکی و شوری مقاوم است.

ازدیاد و تکثیر فیجوا:

فیجوآ به راحتی از طریق بذر تکثیر می یابد. اما نهال ها غالباً شبیه پایه مادری نیستند. به همین خاطر برای افزایش کیفیت قلمه ها از شاخه ها میتوان قلمه گیری کرد و در میست یا مه افشان میتوان آن را ریشه دار کرد.
از طریق پیوند رقم های مطلوب روی پایه های بذری نیز می توان به تکثیر فیجوآ اقدام کرد.

نیاز های نوری: آفتاب کامل. البته کمی سایه را هم تحمل میکند.

دما و آب و هوای ایده آل: زمستان های سرد و تابستان های معتدل را ترجیح می دهد و عموما با مناطقی كه دمای آن ها بالای ۱۰-  درجه سانتیگراد باقی می ماند، سازگار است. سرمای متعادل زمستان برای آن مناسب است  و گلدهی در مناطقی كه دوره سرمایی كمتر از ۵۰ ساعت دارند، ضعیف است. گرمای بالای 32 درجه سانتی گراد  به کاهش میزان باردهی درخت می انجامد.

کاربردها: دارویی، تازه خوری میوه، میوه فوجیا بصورت خام و همچنین بصورت فرآوری شده مانند مربا شربت  کمپوت و حتی شکلات مورد استفاده قرار می گیرد.

وقتی نهال های کاشته شده به یکدیگر نزدیک می شوند، درختچه ها، پرچین زیبا، یک صفحه یا یک بادشکن می سازند.

مناطق شمالي استان گيلان و مازندران در چند سال اخير از حوزه‌هاي اصلي كاشت و عرضه اين ميوه بوده است.

تاریخچه کاشت فیجوا در ایران

براساس اطلاعات موجود، درختچه فیجوا نخستین بار در ایران در سال ۱۳۵۴ میوه داده است. این گیاه در آمریكای جنوبی به صورت طبیعی می روید و کاشت آن در مناطق شمالی ایران از آستارا تا بهشهر از رشد محسوسی برخوردار بوده و از سال ۱۳۵۱ در مناطقی از نوار ساحلی دریای خزر در استان گیلان تا محمودآباد مازندران كاشته شده است. و تحقیقات وسیعی بر روی آن انجام گردیده است. مشكل اصلی این میوه كشت و تولید آن است كه به محض رسیدن، همانند توت از درخت میریزد. بنابراین باید فوراً آن را از درخت چید. از جمله معایب دیگر این میوه آن است كه خاصیت انباركردن ندارد و پیدا شدن لكه هایی روی این میوه ها با گذشت چند روز از برداشت آن موجب می شود تا به یك میوه بدون صرفه اقتصادی تبدیل شده و در نتیجه از كاشت آن استقبال كمتری به عمل آمده است. درختچه فیجوآ هم اكنون در بسیاری از كشورهای جهان كاشت می شود و در استرالیا به میوه سال ۲۰۰۰ مشهور شده است.

خواص دارویی و درمانی:

میوه فیجوا سرشار از ید است و علاوه بر این كه می توان آن را به صورت تازه مصرف كرد، این قابلیت را نیز دارد كه از آن مربا و كمپوت تهیه شود. یكی از ویژگی های این میوه، خاصیت دارویی آن است. به گونه ای كه با خوردن هر ۱۰۰ گرم فیجوآ، ۱۰۰ میلی گرم ید جذب بدن می شود. به همین خاطر برای كسانی كه كمبود ید دارند، فیجوآ میوه  بسیار مفیدی است. در عین حال فیجوا حاوی املاح و ویتامین‏ های گوناگون می‏باشند بویژه بیشتر از دیگر میوه‏ها از ویتامینE، قند و مواد سودمند برای ارگانیزم بدن انسان مانند کومارین سینکو مارین و متیل بنزوات برخوردار است.

از میوه فیجوآ در شوروی به عنوان دارو برای درمان بیماری های تیروئیدی، تصلب شرائین، ورم كلیه و لگنچه، اختلالات مربوط به قلب و رگ های خونی اختلالات مربوط به معده و روده استفاده می شود.

این میوه به خاطرخواص جادویی در درمان گرفتگی شریان های قلب و گواتر ناشی از کمبود ید آن مشهور است..
منبع خوب ويتامين ث، فيبر و مواد معدني با كالري پايين است .
فیجوآ دارای مقادیر بالایی از ترکیبات طبیعی آنتی اکسیدان و محافظ پوست برای مبارزه با رادیکالهای آزاد، بعنوان یکی از علل عمده پیری زودرس، بیماری‌ها و سرطان، می باشد . اسانس‌های فيجوآ طيف وسيعي از فعاليت‌هاي ضد ميكروبي را مخصوصا در مقابل آلودگی‌های قارچي نشان مي‌دهند.
در ترکیبات میوه فوجی آ تقریبا 2/5 درصد پكتين 6/14 درصد گلوكز و ساكاروز 1/49 در ميلي گرمويتامين ث وجود دارد. مقدار يد درارقام مختلف في جوآ در حدود 27-34 ميلي گرم در یکصد گرم ميوه تازه است كه در مقايسه با ميوه هاي ديگر خيلي بيشتر است.

کود دهی به فیجوا:

به کودهای کامل نیاز داشته و عملکرد میده دهی و رشد آن را بالا می برد. ترکیب 8-8-8 از نیتروژن، فسفر و پتاسیم برای آن مناسب است.

هرس فیجوا:

این گیاه با توجه به درختچه ای بودن نیاز به هرس شدید ندارد اما شاخه هایی که به صورت نا همگون بزرگ شده اند، در فصل زمستان قابل هرس هستند.

آبیاری:

آبیاری منظم و نیاز به خاک همواره مرطوب برای فیجوا ایده آل است. اجازه ندهید بین آبیاری ها خاک خشک شود.

آفات و بیمارها:

مگس میوه از آفاتی است که ممکن است به درخت حمله کند و موجب خسارت شود.

 

انواع  گونه های فیجوا:
 anatok فیجوا آناتوک: درختچه جمع و جور با میوه صاف و عطر و طعم ملایم و شیرین

Gemini فیجوا ژمینی:  میوه نرم و آبدار، کمی دانه دار یا ریگ دار، عطر و طعم قوی با درختچه ای کوچک
Kakariki فیجوا کاکاریکی: طعم فوق العاده شیرین، میوه بزرگ، زود رس

POUNAMU فیجوا پونامو: میوه شیرین و متوسط با پوست تیره با امکان انبار داری خوب

UNIQUE فیجوا یونیک: خیلی زودرس، میوه در اندازه متوسط ​​با تقسیم متمایز در پایه کاسه گل. صاف، نرم و گوشت، ملایم معطر

OPAL STAR اوپال استار: دیر رس

این گونه های فیجوا در ایران موجود نبوده و تنها به صورت تحقیقاتی پرورش داده میشوند.

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی
ایمیل
نظر
 
 
گروه بندی محصولات
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
جدیدترین اخبار
اولین نفری باشید که مطلع می شوید
گواهینامه ها
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به رام گل می باشد و هرگونه کپی پیگرد قانونی دارد.
طراحی سایت : ایران طراح